Ο Γρηγόρης Αυξεντίου υιός του Πιερή και της Αντωνούς καταγόταν από την Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου, όπου και εκεί γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου το 1928.
Καταρχάς ο Γρηγόρης σπούδασε στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών της Ελλάδας και υπηρέτησε στον Ελληνικό στρατό με τον βαθμό του Έφεδρου Ανθυπολοχαγού.Γύρισε στην Κύπρο το 1953 όπου πρόσφερε κοινωνικές και εθνικές δράσεις, και στην συνέχεια το 1955 εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ απο τον ίδιο τον Αρχηγό Γεώργιο Γρίβα Διγενή.
Ο Αυξεντίου σιγά σιγά άρχισε να ηγείται πολλές ανταρτικές ομάδες με την βοήθεια του Διγενή, πράγμα το οποίο έφερε καταστροφικές συνέπειες στους Άγγλους. Δυστυχώς όμως στης 3 Μαρτίου 1957 οι Άγγλοι μετά από προδοσία περικύκλωσαν το κρησφύγετο του Γρηγόρη στον Μαχαιρά, αφήνοντας μέσα "εγκλωβισμένους" τον Γρηγόρη και άλλους 4 συναγωνιστές του Ανδρέα Στυλιανού, Αυγουστή Ευσταθίου, Αντώνη Παπαδόπουλο και Φειδία Συμεωνίδη. Η μάχη αυτή επικρατούσε για ώρες. Ο Γρηγόρης στην συνέχεια διέταξε τους συναγωνιστές του να βγουν από το κρησφύγετο, και τότε αφού οι Άγγλοι είπαν στον Γρηγόρη να βγει έξω ακούστηκε το ηρωικό ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ το οποίο τράνταξε τα βουνά της Κύπρου. Με μαρτυρία του αγωνιστή Αυγουστή Ευσταθίου, μετά από ρίψη χειροβομβίδων που ρίχτηκαν μέσα στο κρησφύγετο οι Άγγλοι διέταξαν τον Αυγουστή να επιστρέψει στο κρησφύγετο για να βεβαιωθούν αν ο Γρηγόρης ήταν ζωντανός. Με την είσοδο του στο κρησφύγετο βρήκε τον Γρηγόρη ζωντανό και με αίματα στον λαιμό από της χειροβομβίδες. Τότε χωρίς καμία επιλογή οι Άγγλοι περιέλουσαν το κρησφύγετο με βενζίνη και έκαψαν ζωντανό τον Αυξεντίου, αλλά ο Αυγουστής σώθηκε με βαριά εγκαύματα.
Χρέος μας και καθήκον ως Έλληνες Εθνικιστές να τιμούμε τους ανθρώπους που θυσίασαν την ζωή τους για να είμαστε εμείς ελεύθεροι, να τους τιμούμε για τον λόγο τον οποίο πολέμησαν, την ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την μητέρα πατρίδα ΕΛΛΑΔΑ. Δυστυχώς όμως οι πολιτικοί κάνουν του κεφαλιού τους. Θα μας βρουν μπροστά τους όμως ως άγρυπνοι φρουροί του Έθνους μας και θα υπερασπιστούμε την πατρίδα ανεξάρτητα από της συνέπειες.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ- ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ
Καταρχάς ο Γρηγόρης σπούδασε στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών της Ελλάδας και υπηρέτησε στον Ελληνικό στρατό με τον βαθμό του Έφεδρου Ανθυπολοχαγού.Γύρισε στην Κύπρο το 1953 όπου πρόσφερε κοινωνικές και εθνικές δράσεις, και στην συνέχεια το 1955 εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ απο τον ίδιο τον Αρχηγό Γεώργιο Γρίβα Διγενή.
Ο Αυξεντίου σιγά σιγά άρχισε να ηγείται πολλές ανταρτικές ομάδες με την βοήθεια του Διγενή, πράγμα το οποίο έφερε καταστροφικές συνέπειες στους Άγγλους. Δυστυχώς όμως στης 3 Μαρτίου 1957 οι Άγγλοι μετά από προδοσία περικύκλωσαν το κρησφύγετο του Γρηγόρη στον Μαχαιρά, αφήνοντας μέσα "εγκλωβισμένους" τον Γρηγόρη και άλλους 4 συναγωνιστές του Ανδρέα Στυλιανού, Αυγουστή Ευσταθίου, Αντώνη Παπαδόπουλο και Φειδία Συμεωνίδη. Η μάχη αυτή επικρατούσε για ώρες. Ο Γρηγόρης στην συνέχεια διέταξε τους συναγωνιστές του να βγουν από το κρησφύγετο, και τότε αφού οι Άγγλοι είπαν στον Γρηγόρη να βγει έξω ακούστηκε το ηρωικό ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ το οποίο τράνταξε τα βουνά της Κύπρου. Με μαρτυρία του αγωνιστή Αυγουστή Ευσταθίου, μετά από ρίψη χειροβομβίδων που ρίχτηκαν μέσα στο κρησφύγετο οι Άγγλοι διέταξαν τον Αυγουστή να επιστρέψει στο κρησφύγετο για να βεβαιωθούν αν ο Γρηγόρης ήταν ζωντανός. Με την είσοδο του στο κρησφύγετο βρήκε τον Γρηγόρη ζωντανό και με αίματα στον λαιμό από της χειροβομβίδες. Τότε χωρίς καμία επιλογή οι Άγγλοι περιέλουσαν το κρησφύγετο με βενζίνη και έκαψαν ζωντανό τον Αυξεντίου, αλλά ο Αυγουστής σώθηκε με βαριά εγκαύματα.
Χρέος μας και καθήκον ως Έλληνες Εθνικιστές να τιμούμε τους ανθρώπους που θυσίασαν την ζωή τους για να είμαστε εμείς ελεύθεροι, να τους τιμούμε για τον λόγο τον οποίο πολέμησαν, την ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την μητέρα πατρίδα ΕΛΛΑΔΑ. Δυστυχώς όμως οι πολιτικοί κάνουν του κεφαλιού τους. Θα μας βρουν μπροστά τους όμως ως άγρυπνοι φρουροί του Έθνους μας και θα υπερασπιστούμε την πατρίδα ανεξάρτητα από της συνέπειες.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ- ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ
